februari 2014

Festival Grasnapolsky is soms té ontspannen

Grasnapolsky - Moss

Grasnapolsky – Moss

★★★✰✰

Vanaf de vlakke heide buldert de wind tegen het onverzettelijke zendgebouw. Voor veel bezoekers van het Grasnapolsky festival is dit de eerste kennismaking met de grijze art-deco-kolos Radio Kootwijk. Maar de verbazing over het excentrieke exterieur midden op de Veluwe krijgt nauwelijks kans te rijpen. Het is de stevige bries die de festivalgangers ijlings het minstens zo indrukwekkende interieur in jaagt. Toch maakt de stormachtige aankomst één ding duidelijk: het oorspronkelijk uit Utrecht afkomstige festival heeft in Radio Kootwijk een gouden locatie gevonden.

Lees verder

Karakterloze flutpop van een aanbeden volksheld

Guus Meeuwis

★★✰✰✰

Het was allemaal zo mooi begonnen. Vorige week werd de grote zaal van het verbouwde Zwolse poppodium ingewijd met een inventief en intelligent optreden van het Belgische rockinstituut dEUS. Koud zes dagen later wordt die sacrale atmosfeer alweer verpest door een Brabantse walm die opstijgt als openingstrack Zeeën Van Tijd het luchtruim kiest. Twee avonden lang is Guus Meeuwis de koning van een tot de laatste plaats bezet Hedon. Karakterloze flutpop van een aanbeden volksheld verweekt de zoete herinnering aan een groots openingsconcert.

Lees verder

Minyeshu: “Ik ben een vechter”

Minyeshu 2

In oktober is het album Black Ink van Minyeshu verschenen. Ruim twee jaar is er aan gewerkt en het resultaat mag er zijn. Met hulp van gelouterde muzikanten als Stefan Kruger, Stefan Schmid en Paul Willemsen heeft de in Ethiopië geboren zangeres een exotisch avontuur op de plaat gezet. Pop, blues en jazz krijgen daarop gezelschap van de traditionele muziek uit de Hoorn van Afrika. “Dat is het mooie van Ethiopische muziek”, vertelt Minyeshu, “je kunt er alle kanten mee op.”

Lees verder

Een fantastische band in een fantastische zaal

dEUS. Hedon 070214

5 sterren

“Waarom kan zoiets niet in Antwerpen?” Kennelijk is het in de geboortestad van Tom Barman op dat vlak maar behelpen. De frontman van de Belgische rockband dEUS steekt zijn bewondering voor het compleet verbouwde Hedon dan ook niet onder stoelen of banken. “Wat-een-móóie-zaal!” De jubelstemming tijdens dit eerste concert in het Zwolse poppronkstuk is terecht. Nederland is een schitterend podium rijker.

Lees verder

Moss viert terugkeer op natuurminnend Grasnapolsky

Moss Foto Nick Helderman

Moss. Foto Nick Helderman

Een bijzondere locatie. Dat is voor veel festivalorganisatoren een uitdaging die te vinden. Afgelegen evenemententerreinen met kale kampeerweiden voldoen eigenlijk niet meer. Oké, Pinkpop en Lowlands komen er nog mee weg. Maar wie zich wil onderscheiden, gaat op zoek naar een spannend, onverwacht oord. Dat, als het even kan, nog comfortabel is ook.

Lees verder

Heather Nova blijft een verleidelijke sirene

Heather Nova Apeldoorn 060214

★★★✰✰

Maar liefst vijf keer stond ze op Lowlands. Drie keer op Pinkpop. Heather Nova, de rockchick met een fluwelen stem, was een graag geziene gast op de festivals. Tien, twintig jaar geleden. Inmiddels lijken de scherpe kantjes weggeslepen. Haar laatste albums ademen een ontspannen, melancholische sfeer en zijn akoestisch van toon. De betoverende zang is echter gebleven.

Lees verder

Tim Knol maakt zich niet belangrijker dan hij is

Foto Jens van der Velde

Foto Jens van der Velde

★★★✰✰

Tim Knol is terug in het theater. Solistisch ditmaal. De vorige tour deed hij met een band, nu deelt hij het podium met een vijftal akoestische gitaren centraal in een halve kring opgesteld. Verder: een elektrisch setje op rechts, een piano en traporgel op links. En om met die linkerzijde maar te beginnen: de Noord-Hollander is een gitarist die op deze flank nog weinig kan uitrichten. Letting Go en de Stealers Wheel-song Late Again klinken armoedig, de valse combine met de mondharmonica is helemaal een marteling voor de trommelvliezen.

Lees verder

Dubbel gevoel bij Laura Jansen

Foto Heidi Ross

Foto Heidi Ross

★★★✰✰

Die Laura toch. Heeft ze op een knopje gedrukt, prompt is haar pianogeluid verdwenen. Gegiechel, gedoe onder het keyboard. De onhandige, meisjesachtige aanpak waarmee Laura Jansen het euvel beslecht, is ontwapenend. En tegelijkertijd tekenend voor haar optreden in het prima gevulde Burgerweeshuis. Daar paart Jansen kinderlijke naïviteit aan deksels mooie muziek.

Lees verder