februari 2013

Getoonzette hysterie van Amenra

Foto: Jeroen Mylle

Foto: Jeroen Mylle

★★★★✰

Zelden klonk een intro zo dreigend, als dat van Amenra afgelopen vrijdag. Een naderende vloedgolf, klaar om een afwachtend Burgerweeshuis te overspoelen. Weg te vagen. Om beurten komen de bandleden op, hun instrumentarium vervaarlijk in stelling brengend. En langzaam rollen de massieve geluidsgolven van openingstrack Your Shapeless Pain de zaal in. Tegen een decor van zwart-witte videobeelden ontvouwt zich een extreme vorm van getoonzette hysterie.

Lees verder

Je komt bij Radio Moscow telkens op dezelfde namen uit

Radio Moscow★★★✰✰

Sodeju, wat klinkt dat lekker. Het massieve geluid van I Don’t Need Nobody rolt als een Russische T-34 tank het Burgerweeshuis binnen. Het trefzekere gitaarspel van Parker Griggs houdt de aan de grond genagelde bezoekers in een ijzeren greep, basbeul Billy Ellsworth en meesterslager Lonnie Blanton geven het front een solide rugdekking. Vanaf de eerste tonen geeft Radio Moscow een niet mis te verstaan visitekaartje af.

Lees verder

Bevlogen High On Fire monsterlijk hard

High On Fire (2)

★★★★✰

Zou het dan toch hebben geholpen? Op de brutale Blackstar versterkers van Matt Pike staan twee flesjes, beide gevuld met water. De zanger/gitarist van het metalgezelschap High On Fire nipt er slechts terloops van, maar het lijkt erop dat de kuur in de kliniek voor alcoholverslaafden heeft aangeslagen. Op het podium, tenminste.

Lees verder

Dayna Kurtz moet er nog even in komen

Foto: Merri Cyr

Foto: Merri Cyr

★★★✰✰

Voor het album Secret Canon, Vol. 1 ploos de Amerikaanse singer/songwriter Dayna Kurtz de jaren veertig en vijftig uit, op zoek naar vergeten liedjes. Ze stuitte op een schat aan schitterende composities die uitgebracht werden op kleine, allang verdwenen labels. Kurtz ging ermee aan de haal en schreef er en passant zelf eentje bij, geheel in stijl.

Lees verder

Chris Chameleon, een androgyne stemtovenaar

Chris Chameleon

‘Met ’n eiesoortige styl, bekoorlike verhoogpersoonlikheid en ’n reputasie om gehore met sy vier-oktaafstem en stemtoertjies te betower, het sy uitsonderlike talent het hom vele toekennings besorg oor die afgelope ses jaar.’ De biografie in het Zuid-Afrikaans over Chris Chameleon klinkt even exotisch als vertrouwd. De steekwoorden ‘eigensoortig’, ‘bekoorlijk’ en ‘betoverende vier-oktavenstem’ zijn eenvoudig herleidbaar, maar illustreren boven alles haarfijn de reikwijdte van deze in Johannesburg als Chris Mulder geboren zanger.

Lees verder

Slotakkoorden redden The La La Lies

The La La Lies

★★★✰✰

Met Pretty Tales & Promises leverde de Alkmaarse garagerockband The La La Lies vorig jaar een hartstikke leuk debuut af. Vlammende gitaarriffs verdringen zich op een album dat respectvol knipoogt naar de rock van de jaren zestig en zeventig. Logisch dus, dat je met de nodige verwachtingen naar het Burgerweeshuis af reist.

Lees verder

Onsamenhangend niemendalletje van Erwin Nyhoff

★★✰✰✰

Volgend seizoen, zo vertelt Erwin Nyhoff, gaat hij het theater in met een programma rond zijn held Bruce Springsteen. Goed idee. Want de bijeengesprokkelde covershow waarmee hij dit weekend in twee theaters te zien is, ademt vooral de sfeer van een onsamenhangend niemendalletje waar urgentie in ontbreekt.

Lees verder

Bands spoelen kater weg op Afterslag

★★★★✰

Wie er dit weekend bij was in Groningen, wilde Mathias Janmaat van het rockduo Bombay Show Pig weten. Niemand dus. “Geen probleem, jullie krijgen hier alles nog een keer.” Dat was wat overdreven, maar feit was wel dat het Apeldoornse poppodium Gigant slim had ingehaakt op het omvangrijke Eurosonic/Noorderslag festival (ESNS) dat vorige week in het noorden van het land werd afgewerkt. Onder de noemer Afterslag kon een tiental acts dat eerder ESNS onveilig had gemaakt, zomaar op de zondagmiddag en -avond een extra optreden in de agenda zetten.

Lees verder

Onevenwichtig optreden van Handsome Poets

defaultgitaar

★★✰✰✰

Ojee, al bij Blinded, het tweede nummer in het optreden van de Handsome Poets, moeten we weer meezingen. Zanger Tim van Esch dirigeert de uitverkochte zaal. De mannen zingen met lage stem ‘I’m blinded’, de meiden riposteren in het hogere register met ‘Let me show you the way’. Hoe voorspelbaar wil je het hebben?

Lees verder